به وضوح انقدر دلم تنگ شده که فیزیکو پرت کردم کنار، لپ تاپو روشن کردم و یه ساعته زل زدم به مانیتور و دارم فکر می کنم اصلاً انگار خدا یه سری آدما رو آفریده که تو بشینی و ادمایرشون کنی:)))) بعضی وقتا تنه

تو چشمام نگاه کردی.گفتی که تصمیمتو گرفتی.تسلیم بودم.آماده بودم که خبر مرگمو بشنوم.اما باز غافلگیرم کردی...و من نفس کشیدم..نفسای عمیق..گریم گرفته بود،گریه خوشحالی.گریه آسودگی. پناه بردم به آغوشت که اشک هامو نبینی...

شکر ❤